Aşırı işlem yapmak: hiçbir şey yapmamak da bir pozisyondur

Brokerler hareketlilikten kazanır. Siz seçimden kazanırsınız. Açtığınız her işlem, kazansa bile piyasaya bir ücret öder ve zorlanmış bir işlem genellikle hem ücreti hem de doğru kararı kaybettirir.

Matematik affetmez. Ortalama kazancınız %1 net getiriyor ve ortalama kaybınız %1'e mal oluyorsa, sadece başa baş kalabilmek için kabaca %50 isabet oranına ihtiyacınız vardır. Can sıkıntısıyla alınan birkaç işlem ekleyin ve oran sessizce aleyhinize döner.

Nedeni, fırsat kılığına girmiş can sıkıntısıdır. Durgun piyasalar boş hissettirir; bu yüzden beyniniz günü verimli hissettirmek için harekete uzanır. O hareketin arkasında nadiren bir kurulum vardır.

Sonuç: avantajınız tetiği kaç kez çektiğinizde değil, o tetiğin ne kadar seçici olduğunda yaşar.

Örüntü, siz hissetmeden önce günlüğünüzde görünür. Son iki ayınızı açın ve günlük işlem sayısına bakın. Her zamankinden fazla işlem yaptığınız günleri işaretleyin ve o günlerin ne kazandırdığını kontrol edin.

Ardından planınıza uyan işlemleri uymayanlardan ayırın. Çoğu günlükte fark acımasızdır: plana uyan işlemler hesabı taşır, ekstralar onu sessizce geri verir.

Zamana da bakın. Bir kayıptan hemen sonra veya yavaş bir günün son saatinde toplanan işlemler nadiren doğru kararın işaretidir.

Rakamlar tartışmaz. Ekstra işlemleriniz kazandıklarından daha fazlasını kaybediyorsa sorun piyasa değildir. Sorun işlem yapma kararıdır.

Günde en fazla işlem sayısı belirleyin ve bunu sert bir sınır olarak kabul edin. Bir günde on iyi kurulum çıkabilir ama on tanesine ihtiyacınız yoktur. İyi seçilmiş üç tanesi genellikle planı karşılar.

Günlüğünüze her girişten önce doldurmanız gereken bir satır yazın: bu hangi kurulum ve neden şimdi? Cevap on saniyeden uzun sürüyorsa işlem muhtemelen hazır değildir.

Kayıplarınızın peşinden koşmak yerine onlara sınır koyun. İkinci kaybınızdan sonra gün için durduğunuzda, aşırı işlem yapma dürtüsü hiç başlama şansı bulamaz.

Amaç kendini inkâr değildir. Amaç, boş saatleri zararsız hâle getirmektir ki gerçek bir kurulum belirdiğinde onu alacak dikkatiniz ve sermayeniz olsun.

Bu alışkanlık için haftalık gözden geçirme, günlük disiplinden daha iyidir. Haftada bir, günlük ortalama işlem sayınızı ve plan dışında alınan işlemlerinizin yüzdesini sayın. Tek bir güne değil, eğilime bakın.

Sonuçlarınızı işlem türüne göre karşılaştırın. Kontrol listenize uyan işlemler genellikle net bir isabet oranına sahiptir. Dürtüyle alınanlarınki bulanıktır. Aradaki fark sizin gerçek avantajınızdır.

Plan dışı her işlem için tek bir dürüst soru sorun: açmadan hemen önce ne hissediyordum? Can sıkıntısı, fırsatı kaçırma korkusu ve toparlanma dürtüsü çoğunun cevabını verir.

Haftada on dakika süren bir gözden geçirme, örüntüyü hesabınızdan çok önce gösterir.

Aşırı işlem yapmayı işlem yapmayı bırakarak düzeltmeyin. Her işlemi kesmek, faturalarınızı ödeyen işlemleri de keser. Çözüm seçimdir, sessizlik değil.

Bir başka tuzak, çıtayı çok yükseğe koymaktır. Yalnızca kusursuz kurulumları beklemek, günlüğü asla harekete geçmeme bahanesine dönüştürür. Plan nedenler konusunda katı olmalı, yalnızca sıklık konusunda değil.

Son hata, kendinizi işlem sayısına göre yargılamaktır. On iyi işlem, hepsi planlanmışsa üçten daha kötü değildir. Sayı yalnızca avantajınızdan daha hızlı büyüdüğünde önem kazanır.

Soruyu basit tutun: bu işlem benim alabileceğim bir işlem miydi? Hayır diyebildiğiniz ve uzaklaşabildiğiniz gün, aşırı işlem yapmanın gücünü kaybetmeye başladığı gündür.